15 redenen om niet op spirituele reis te gaan

1 april 2019 Blogs
Soultrip - van de Tor naar Wearyall Hill.

 

Waarom ga je wèl op relax-vakantie, maar niet op spirituele reis?

Heb je de zielsvoeding niet nodig?

De reden is vaak heel simpel:

Je vindt niet dat je het waard bent.

 

En daarom vind je tal van redenen om het niet te doen. Zeker als je kinderen hebt, druk bent met je werk of studie, is er altijd een excuus. Niet op Soultrip gaan, is heel goed te verantwoorden. Het kost ook nog eens geld en je weet niet wat je krijgt. Dus.

 

De eerste keer dat ik op spirituele reis ging, was ik zwanger van mijn derde. De timing was of wel perfect, of juist heel onhandig. Het ligt er maar aan hoe je het bekijkt. Ik was niet topfit. De heuvels oplopen met mijn dikke buik was best een uitdaging. Maar ik was eigenlijk al verkocht bij de aanblik van de vesica pisces tijdens een cursus, (de elkaar overlappende cirkels met in het midden een ovaal, dat ook the Chalice Well symboliseert).

Ik kreeg teken op teken dat ik moest gaan. Bijvoorbeeld de cursusleidster die wachte tot ik zelf vroeg of ik mee mocht en toen zei dat ze daarop had gewacht. Dat er nog één plek beschikbaar was. Tegen zulke synchroniciteiten was ik niet bestand. Ik ging en voelde me er zo thuis!

Toch duurde het 10 jaar voor ik er weer ging.

 

Soultrip - the Chalice Well Gardens waar de bronnen zijn.

 

Ik vond dat ik het eerst moest ‘verdienen’.

Ik was me heel lang niet bewust van deze onderliggende overtuiging. Toen ik eenmaal besefte hoe belachelijk deze overtuiging is, heb ik er korte metten mee gemaakt. Want verdienen, halloooo!
Ik heb zat wonderschone producten gemaakt, een boek geschreven, mooie samenwerkingen gehad en tig cliënten bijgestaan op hun pad naar healing en spirituele ontwikkeling. Als we zo gaan beginnen, kan ik nog wel wat reisjes plannen. Ik bedoel, in maart ben ik ook al weg geweest om te vieren dat manlief en ik 25 jaar samen zijn. #secondhoneymoon. Dus officieel is de poen op, de beloning binnengehaald: ik moet dankbaar zijn!

 

Maar aangezien ik de beperkende overtuiging dat ‘genoeg genoeg is’, uit mijn systeem heb gezet, heb ik geen ‘goede reden’ meer nodig om op spirituele reis te gaan.

 

Ik hoef geen verantwoording af te leggen, behalve dan dat het zoooo goed voelt om er te zijn. Zo goed om ernaar uit te kijken en zo vervullend om erop terug te zien. Het is de wens die telt. Ik dacht:

ik maak het gewoon nog gekker en ga gewoon elk half jaar!
Why not?

Me likes so much.

Alle gedoetjes en redenen om het niet te doen, vielen in één klap van me af.

 

…Dag uitstel.
..Dag verantwoording.
.Dag ‘ik moet het eerst verdienen’.

Maar ik ben niet de enige. Over de jaren heb ik veel verschillende variaties op dit thema gehoord:

 

15 overtuigingen waardoor je niet op spirituele reis gaat:

 

# we hebben maar een beperkt budget om op vakantie te gaan en dat gaat op aan onze gezinsvakantie.

# Ik ben bang dat ik de andere mensen in de groep niet leuk vind.

# Ik ben bang dat ik niet in de groep pas.

# Ik ben hartstikke gelukkig, dus ik heb geen echte reden om te gaan.

# Ik ben eigenlijk niet zo spiritueel.

# Ik heb geen zin in zweverig gedoe.

# Ik ben teleurgesteld als niet elk programmaonderdeel van waarde is voor mij.

# Ik houd niet van alleen reizen.

# Ik ken de begeleider(s) niet goed genoeg.

# Ik kan niet gemist worden op mijn werk / in mijn gezin.

# Ik twijfel of ik er wel ècht iets aan heb.

# Ik ga liever naar het Glastonbury Festival.

# Een soultrip, is dat niet iets meer voor sjamanen?

# Ik weet echt wel wie ik ben en wat ik wil, dus hoezo zou ik daar nog bij stil staan?

# Ik ga nog wel, ooit. Maar nu komt het niet uit.

 

Een Soultrip is voor jezelf, van jezelf

 

Weet je, een Soultrip is een reis voor jezelf, iets om je voor open te stellen en te ontvangen.

Ik ben de laatste om je te kunnen overtuigen van het nut ervan. Het ontbreekt me aan argumenten. Natuurlijk probeer ik wel te omschrijven wat het nut is van een spirituele reis, zoals in ParaVisie Magazine (april 2019).

Maar het blijven woorden die alleen het hart kan vertalen naar de diepere waarheid die erin verscholen ligt.

 

~ De diepere waarheid is dat ik het nodig heb.
~ Ik wil resetten.
~ Ik wil dromerig door de meadows lopen.
~ Ik wil de heuvel van de Tor opklimmen en de nevelen zien.
~ Ik wil even weg van man en kinderen om alleen maar Fanny te zijn.
~ Ik wil voelen wat ik hier kom doen op aarde, wat mijn waarde en mijn doel is.
~ Ik wil mediteren met gelijkgestemden.
~ Ik wil de magie van de groep ervaren.
~ Ik wil zakken in mijn herinneringen aan het land van Avalon.
~ Ik wil oude kennis ophalen.
~ Ik wil alle tijd en ruimte aan mezelf om krachtplaatsen te bezoeken.
~ Ik wil openstaan en de ervaring omarmen.
~ Ik wil ontvangen wat Spirit voor mij in petto heeft.
~ Ik wil mijn intuïtie laten opborrelen en totaal in mijzelf aanwezig zijn.

 

Net gedrumd en geklankt bij de Tor

 

Het mooie aan een Soultrip is ook de verrassing

 

Het vrij spel geven aan de magie.

Het niet weten wat er komt. Voor mij is een Soultrip altijd diep helend.

– Bijvoorbeeld omdat ik er een zielsband mee verdiep met vriendin en begeleider Meike. Of met iemand uit de groep. Ik voel dan weer dat ik niet alleen ben, ook al heb ik me vroeger vaak zo gevoeld. Alleen en afgesloten, niet gezien en niet gehoord. Op een soultrip is er alle ruimte om jezelf nou juist wel te laten zien en gezien te worden in je essentie.

– Ik verdiep er altijd mijn spirituele inzichten. Ik leer ervan, doe inzichten op, ontdek verbanden, ik krijg visioenen. Ook vaak nog achteraf. De connectie met mijn multi-dimentionale zelven wordt er sterker van.
Ik ervaar er dat de 5D wereld eraan komt. Aangezien Glasto gezien wordt als één van de kernen en krachtplaatsen vanwaar het 5D-bewustzijn zich zal verspreiden, is het de plek om te zijn als je je in hogere trillingsfrequenties wilt onderdompelen. Het verheft je automatisch: het laat je daadwerkelijk voelen hoe hogere frequenties aanvoelen.

– Het geeft me momentum. Omdat ik al maanden van tevoren heb vastgelegd dat ik die week, die datum, daar zal zijn, ontstaat er een opbouwende energie. Die opgebouwde energie komt daar tot uitdrukking, in een versneld proces van heel veel ervaren en toch alles kunnen behappen, alsof ik een anker ben. Ik ben daar heel gegrond en tegelijkertijd heel open, alles in me opnemend wat er daar energetisch te vinden is.

– En daarnaast is het heerlijk om even weg te zijn uit het leven van alle dag, je eigen wensen te mogen vervullen en puur te genieten.

 

Zo is het voor mij. Maar ik geloof dan ook dat de reis is voort bestemd.
De groep is door hogerhand gevormd.
De omstandigheden zijn al gecreëerd.
De energie en het thema staat.
We worden geleid.
Het enige wat nodig is, is om vanuit mijn hart een groot ‘JA’ te zeggen en te gaan.

 

Soultrip - de weg baar Glastonbury

 

Wat het ook kost, het is het waard

 

Het kost vanzelfsprekend geld, tijd, voorbereiding, niet aanwezig zijn in de praktijk en thuis. Het is de investering 1000-maal waard.
Gelukkig heeft manlief ook eens zoiets ervaren toen hij in de winter op schaatstrip ging. Je kunt wel zeggen dat dat niet spiritueel is, maar voor hem was het wel degelijk een queste: een diepe duik in het onbekende: 200 km schaatsen op de Weisensee. En er dag één achter komen dat je schaatsen leuk zijn voor Nederlandse slootjes, maar niet voor het Oostenrijkse meer dat 47 keer rond geschaatst moet worden. Dan kom je jezelf tegen. Als dan blijkt dat je alles perfect kunt oplossen en alles en iedereen daaraan bijdraagt, is dat een levensverrijkende ervaring.

 

Een levenservaring die je voor altijd bijblijft.

Zo is Glastonbury voor mij.

Een Soultrip naar Avalon

Je kunt je nog NET opgeven voor de reis van 12-14 april 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

HTML Snippets Powered By : XYZScripts.com