liefdesbrief aan strijders en doorzetters

10 juli 2018 Blogs
Lichtkracht is de hoogste trillingsfrequentie

 

Waarschijnlijk herken je het wel: je wordt ergens toe verplicht en je voelt weerstand. Een verjaardag, een etentje, een avondje naar een workshop wat helemaal niets voor jou is, etc. Vervolgens erger je je aan je eigen weerstand en je probeert het weg te redeneren. Ach, het is maar een paar uurtjes. En het is in de buurt. En die ander heeft het nodig. Het is toch leuk? En als ik nee zeg, komen er nog vee meer problemen.
Dus je gaat maar weer, je doet het maar weer.

 

Het lijkt niet zo erg, maar de onvrede sluimert verder. Want het gaat helemaal niet om dat ene kleine dingetje, het gaat om al die miscommunicatie die eronder ligt. Het niet begrepen worden. Het gevoel dat je niet wordt gezien. Je verbazing om het feit dat ze nou nog niet weten dat (vul maar in) helemaal niet bij je past. Het voelt als een grove ontkenning van je gevoelige ziel. Je wilt niet in volle zalen, lawaaierige plekken, in een grote stad leuk moeten doen. Je vindt heel veel leuk, maar dat dus net niet.

 

De confrontatie opzoeken doe je al lang niet meer, want dan krijg je weer de deksel op je neus. Zolang je maar meespeelt, meedoet, gaat het wel. Je beseft zelf amper dat je de dagen na ‘de gebeurtenis’ je naar binnen klapt, want de woede die je nooit toelaat, smeult heus wel ergens. Je bent een kei in het onderdrukken van je emoties, maar dat maakt ze niet weg. Leerde je vroeger niet naar je gevoelens te luisteren en je emoties te erkennen voor wat ze zijn, zo doe je dat nu nog. Als gewoonte. Jezelf wegcijferen noemen we dat, maar het is meer. Je doet hetzelfde als wat de ander doet: jezelf totaal ontkennen. Hoe is het mogelijk?

 

Dus je boet in. Je verliest je sprankelende lach, het lichtje in je ogen dooft. Je wordt moe, onzeker, onverklaarbaar wisselvallig. Je snapt er niets van: je was toch altijd een positief mens? Je bent slim, je hebt al allerlei ontwikkelingscursussen gevolgd en toch blijft de oorzaak van je probleem ongrijpbaar. Hoe kan het zijn dat dat ene ding waar je niet aan wilt, nog niet aan kunt, zoveel effect heeft, vraag ik je?

 

Nou, dat valt wel mee, zeg je zelf. En hop, daar komt de ontkenning alweer om de hoek kijken. Ik heb pas je aandacht als ik laat zien wat het met mij doet, als toehoorder. Jouw verhaal. Dan volgt de verbazing. Je ziet in mijn ogen wat jouw ervaring teweegbrengt en dan lijkt het pas echt. Je bent vertwijfeld, want wat nu? Moet je er echt induiken of kun je er op de één of andere manier nog omheen? Het zal wel meevallen toch? En de geraaktheid die je in mijn ogen zag, komt waarschijnlijk omdat ik als therapeut gewoon heel zwaar op de hand ben, niet dan? En zo beweeg je heen en weer van voelen en erkennen van de diepte van je emoties, naar de vervlakking en de ontkenning ervan.

 

Maar weet je lieverd?
Je bent vergeten te voelen. Of je bent het ontwent, afgeleerd. Je bent vergeten te reageren op pijn zoals een kind dat doet: Doen de vingertjes pijn bij voelen aan een hete beker, dan trekt het kind zijn of haar handje onmiddellijk terug. En wat doe jij, als groot mens? Jij bent gewend om de klappen op te vangen. Jij bent gewend om te doorstaan. Bij pijn, blijf je staan en zeg je heel hard tegen jezelf dat het niet pijn doet.
Wanneer is het genoeg?

 

https://fannyvanderhorst.nl/portfolio/lichtkracht-inzichtkaarten-2/

Lichtkracht inzichtkaart

 

 

 

 

 

 

 

 

Wanneer word je wakker voor jezelf, dat prachtige lichtwezen die je bent en voel je dat je eruit mag stappen. Uit de plek waar het donker is, ver weg van de plek waar anderen de regels voor jou bepalen. Je bent al groot. Je bent geen kind meer. Je mag je eigen regels maken. Je mag trouw zijn aan jezelf. En het allerbelangrijkste is dit: je mag niets meer doen ten koste van jezelf. Dat betekent dat je best wel eens een beetje ongemak mag hebben, maar nooit meer het echte werk van jezelf te zwaar belasten, jezelf uithollen of op wat voor een manier dan ook uit je licht halen. Het is tijd dat je je lichtkrachtpad voor je ziet en het laat schitteren!

 

Heb je wat je doet of toelaat wel eens in dit licht gezien?
En als je dat doet, zijn er dan dingen die je anders wilt?

 

Ik stel je deze vragen uit liefde en toewijding. Ik kan geen enkele keten voor je losmaken.
Ik kan je geen inzichten geven, behalve er voor je zijn.
Ik kan alleen de plek zijn waar het licht is en waar alles er mag zijn.
Ik kan de persoon zijn die dit stuk al heeft gedaan en je via mijn Lichtkracht laten voelen dat wat jij nodig hebt, er is.
In jou.

Met liefde is dit mijn liefdesbrief en steunbetuiging.
xxx
Fanny

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

HTML Snippets Powered By : XYZScripts.com