De onderste steen boven

15 september 2019 Blogs
Lees je eigen verhaal en schrijf er nieuwe dingen bij

Wauw, wat een week. Voor mij was het er één van de onderste steen boven. Soms zijn er van die weken die extra geladen zijn. Een speciale tijd waarin je voelt dat je een doorgang kunt maken, door een poort kunt gaan. En je weet dat het niet makkelijk zal zijn.  Ik was trouwens niet de enige. Dankzij What’s app hoor ik van mijn liefste vriendinnen dat zij ook door pittige stukken zijn gegaan,door hun rug zijn gegaan, ziek zijn geworden of er op een andere manier helemaal doorheen zaten. Er was duidelijk iets gaande, daarvoor hoefden we de Shumannresonantie of de maancalender niet te checken.
Laten we zeggen dat plesant anders is. Maar het maakt je wel wakker. Zelf was ik de morgen van mijn boekpresentatie op 8 september nog koortsig en mijn buik krampte. Op weg in de auto naar Veghel wist ik letterlijk nog niet wat ik ging zeggen. Ik zag de humor er wel van in. Ik wist: ‘over 1.5 uur staat er 30 man voor mijn neus en dan moet ik iets zinnigs zeggen.
                                                                                         Hoe dan, for crying out loud‘?
Voordat ik ga zeggen dat ‘ik me ging afstemmen’, moet je weten dat een grote roze pil erg behulpzaam was.
Daarna viel ik terug op het overlaten en vertrouwen stuk. Want ik heb vaak zat voor groepen gestaan in een training waarbij ik zelf niet lekker in mijn vel zat, maar er in het samenzijn ontstonden dan toch de mooiste dingen.

Lichtkracht inzichtkaart

Ik heb een heerlijke boekpresentatie gehad, een skitterende dag beleefd en prachtige nieuwe mensen ontmoet.
Dat praatje heb ik gehouden, zij het kort. Wat moet ik over het boek vertellen als mensen het gaan lezen? Dan maar liever meteen de energie gaan ervaren, lijkt me. Dus gingen we na mijn bondige inleiding allemaal naar de workshopruimte en aan het afstemmen. De dag gaf me bakken inspiratie, blijdschap en verbinding. Daardoor kon ik de week erna dus weer stevig verder met mijn eigen stukken. De roze wolk bleef, maar er moest ook heel veel worden doorwrocht en opgeruimd.

Was het erg? Ja, het was een zware tijd. En hoewel ik heus wel weet dat we ascentietechnisch sneller dan ooit door oude pijnstukken kunnen gaan, was dit gewoon taai, zwaar en zeer pijnlijk. Ik was weer terug in mijn negen-jarige zijn, verlamd, bevroren en danig in de war.
Op donderdagnacht was manlief weg en toen heb ik tot 5 uur  energiewerk gedaan met mezelf , waaronder  innerlijk-kind werk. Ik merk elke keer dat als ik de moed heb om echt naar de oorsprong te gaan, ik aan de hand genomen word, geleid naar die pijn in mezelf die geheeld kan worden. Dat gebeurt dus op rare momenten, met duidelijke symptomen en het kost me alles. Maar het brengt me ook zoveel Lichtkracht terug!
Als ik het toesta en erin meega, vindt er een diepgaande verandering plaats in mijn energieveld. Dat wat vast zat, lost op. Staan voor mijn waarheid, in dit geval. Wat onzichtbaar was, wordt zichtbaar. Ik kon me bijvoorbeeld geen beeld vormen van hoe ik er ook alweer uitzag als negen jarig meisje. Hoe zat mijn haar toe? Hoe keek ik uit mijn ogen? Ik wist het niet meer. Na het werk zie ik haar zo voor mijn geestesoog verschijnen. De hartsverbinding is hersteld. Het was het jaar dat mijn ouders hun vechtscheiding begonnen en ik op een avond uit mijn bed werd geplukt, om nog in mijn pyamaatje naar het nieuwe huis gebracht te worden, daar in mijn nieuwe kamer op bed gelegd te worden en met een ‘weltrusten’ aan mijn nieuwe leven te beginnen. De tijd begon dat ik zoveel zag, maar alles wat ik voelde of waarnam, werd ontkend en ontkracht. Diep in de nacht nam ik dat stuk Lichtkracht terug.
De volgende dag stond ik na 2 uur slaap stralend op.
De healing was gedaan, ik kon de energetische effecten gaan laten doorwerken.
Hoe ver die reiken weet ik nu nog niet. Ik merk wel dat mijn ademhaling dieper is en dat mijn gepieker is gestopt. Ik omarm nog meer het deel van mij dat vanuit een verruimd bewustzijn ziet, op veel niveaus tegelijkertijd. Toen ik zo jong was, was er nog niets bekend over Nieuwetijdskinderen. De term doet er ook niet toe. Door alle weerstand heen, word je waarnemingsvermogen en hoe als mens mee om te gaan met het ‘weten’ van dingen, flink gepolijst. Ik snap dat het een leerweg was. Ik zie de schoonheid en wat het allemaal heeft opgeleverd zeker. Maar het was ook heel pijnlijk. Dat wil ik ook gewoon eens zeggen. Niet alleen het spiri-wiri gepraat dat ik er zo’n rijk mens door ben geworden. Dat is waar, maar je moet dit argument niet gebruiken omover pijn heen te stappen.

Lichtkracht inzichtkaart

Als jij hierin veel herkent en je gaat ook door zo’n stuk heen, dan wil ik je moed inspreken, zeggen dat je niet de eneige bent, je aanmoedigen en je laten weten dat zelfhealing ontzettend krachtig is. Ga door! Ga tot de kern, schoon op. Blijf je eigen levensverhaal lezen alsof het een bijzonder boek is en blijf aanvullen of herschrijven. Je pijnpunten zullen wellicht nooit helemaal verdwijnen en dat hoeft ook niet. Maar als je na een healing nog eens geraakt wordt, zal het niet meer zo’n pijn doen. Je blijft meer in je zachtheid en kracht staan, voor jezelf. Met jezelf. Samen sterk: je Lichtkracht deel en het gekwetste deel. Wil je hier meer over weten, dan zul je vast veel aanwijzingen vinden in Sta stevig in je Lichtkracht, mijn eerste boek. Of lees mijn liefdesbrief aan strijders en doorzetters! Ik wens je healing.

Liefs,

Fanny

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

HTML Snippets Powered By : XYZScripts.com