De spreekwoordelijke stinkketel aanpakken

Bloemen voor jou

Ik ben naar de theatershow ‘Tegenwind‘ van Lenette van Dongen geweest met mijn hubbie. We zijn 23 jaar samen en om dat te vieren, gingen we een avondje uit. Oppas geregeld, drankje na en genieten van hilarische momenten, ontroerende scènes een krachtige waarheden. Wat me het meeste raakte was dat ze steeds zei:”niets is mij komen aanwaaien”, waarna ze de link legde tussen waar ze nu staat en wat dat heeft gekost.

Ze heeft het goed nu, ze is gelukkig, maar daar heeft ze ook hard aan gewerkt. Ik herken het en ik weet wat het kost om vrij te zijn om je eigen keuzes te maken, je niet aan te passen en je kracht te voelen. Ik weet nog goed hoe het voelde om zwak en kwetsbaar te zijn en ik wil nooit meer terug. Wat toen volgde, deed me naar mijn zakdoek grijpen, van lachen en huilen tegelijkertijd.

Lenette sprak over die vieze meurketel die bij de meesten van ons in de kelder staat te stinken. De ketel die niemand vrijwillig opzoekt, omdat deze ver weggestopt zit. Hoe je eerst een aantal trappetjes af- en een aantal hoekjes om moet om hem te bereiken. Vervolgens is die ketel niet vast te pakken zo heet dat ie is. En er zit vaak een sticker op met: ‘niet aanraken!’. Herkenbaar? Ik had zo’n meurketel. Ik heb er tijdens mijn opleiding natuurgeneeskunde nog een heftig sprookje over geschreven. Een opdracht voor therapeutische vorming. Ik vertelde hoe vies ik de smurrie vond die erin borrelde, maar dat ik steeds werd gedwongen om een hapje te nemen.

Mijn sprookje duurde veel langer dan de opdracht was, maar ik hield toen al van schrijven en ik kreeg de klas ermee stil tot het einde. Waarom? Omdat ik wist dat ik het gevecht aan moest gaan met iedereen die verantwoordelijk was voor de inhoud. En ik ging het doen! En dat zette de rest ook aan het denken. Dat was in de praktijk buiten het sprookje om heel moeilijk, omdat ik nog jong was (21) en het ging om de dierbaarste mensen om mij heen: mijn ouders. Ik heb heel veel gehad aan het gevoel van ‘wat nou!’. Dat gevoel wat je krijgt als het je niks meer kan schelen wat een ander van jou of je keuzes vindt: zo bevrijdend!

In de show spoog Lenette van verontwaardiging:

“wat nou niet aankomen! Oppakken en niet aan de blaren denken! Leeggooien die pleureszooi en spoelen met water. Dan nog eens naspoelen en alles wat niet bij je past eruit! Vervolgens vullen met jouw eigen waarheid. En tenslotte mooie bloemen erin zetten!”. Woorden naar mijn hart. Vol vuur met de zaal gedeeld: zo doe je dat , mensen! Ik had haar bijna midden in de show een staande ovatie gegeven. Als je mijn blogs al langer leest, dan weet je hoe belangrijk ik het vindt om je eigen waarheid te leven, al moet je eerst terug naar je eigen bron. Ik denk eerlijk gezegd dat we dit allemaal moeten doen, voordat we echt onze eigen kracht ervaren en ons licht als vanzelfsprekend uitstralen.

Als jij nu denkt: ik wil ook bloemen, maar ik ben bang voor de blaren! Ik ben bang in het donker en ik kan die ketel nooit van het vuur tillen – weet dan dat je het niet alleen hoeft te doen. Ik vorm een groep die het samen gaat doen, vanaf 26 maart. We gaan de kelder in met veel licht en we halen onze ketels op. Ook als er onbewuste familielijnen, sabotage en manipulatie aan vastzit.

Ik weet dat heel veel mensen die ketel ontkennen. Totdat de dampen een gat in je fundering branden en je er alsnog naar beneden dondert. Waarom wachten tot het moment waarop je je bezeert bij zo’n val? Haal die ketel weg en ontdek dat je wel degelijk alles kunt wat je wil. Er is veel te halen, veel licht dat verborgen zit. Haal het terug, het is van jou!

Wil je meedoen met de groep die de spreekwoordelijke stinkketel uit de kelder haalt? Je vindt de data en onderwerpen voor de 3 maanden durende Lichtkracht Basistraining hier. Als je met mij wilt overleggen of dit bij jou past, mail me en dan maken we een gratis bel/ skype-afspraak.

Bedenk maar vast welke bloemen je straks op je tafel wilt neerzetten in je schone, blinkende ketel!
En wat je met al je vrijgekomen licht gaat doen.

Fanny

3 Reacties naar “De spreekwoordelijke stinkketel aanpakken”

  1. Kim 15 januari 2017 in 09:56 #

    Wat geweldig om te lezen! En ik kan beamen dat je een geweldige gids bent in die donkere kelder. Dat ik aan jouw hand heb geleerd om zelfstandig die ketel schoon te krijgen. Ik gun dat iedereen. Super dat je weer een nieuwe groep de kans geeft! Ik heb 4 heerlijke modules mogen doen.

  2. Fanny van der Horst 19 januari 2017 in 15:51 #

    Mooi, dank je Kim! We hebben mooie trainingsdagen beleefd, enneh: je kunt nu wel meer dan alleen je ‘ketel schoonmaken’. Luchtkastelen bouwen op een stevige basis bijvoorbeeld!

  3. Carola 22 januari 2017 in 19:59 #

    Prachtig dat een voorstelling je op zo’n goed idee kan brengen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *